Historia szkoły średniej w Żyrzynie

Na mocy dekretu o reformie rolnej, wydzielono z parcelowanego majątku Żyrzyn, resztówkę o powierzchni 52 ha, z przeznaczeniem na cele oświaty rolniczej. Biorąc pod uwagę potrzeby miejscowego społeczeństwa rolniczego, jakie przedstawiał powiat puławski, a w szczególności Gminna Rada Narodowa w Żyrzynie, przeorganizowano w latach 1948 - 1950 istniejącą szkołę rolniczą, na roczną szkołę praktyków, specjalistów sanitariuszy weterynarii. Do szkoły tej przyjmowani byli chętni z uregulowanym stosunkiem do służby wojskowej, to jest w wieku 18 - 50 lat. Uczestnikami tej szkoły byli partyzanci, żołnierze frontowi, którzy częstokroć przewyższali wiekiem swoich nauczycieli. Organizacja pracy w szkole, wzorowana była w pewnym sensie na organizacji wojskowej, co bardziej sprzyjało adaptacji ,,leśnej młodzieży'' w zdobywaniu zawodu. Wszyscy uczniowie szkoły do 1956 roku, utrzymywani byli na koszt państwa, a po ukończeniu szkoły, kierowani byli nakazami pracy do Państwowych Gospodarstw Rolnych. Otrzymywali pod opiekę po kilkanaście jednostek gospodarczych /18 - 24/ na Ziemiach Odzyskanych. Korzystali jednocześnie z awansu na technika weterynarii. W roku 1956 Szkołę Sanitariuszy Weterynarii przemianowano na Roczną Szkołę Rolniczą, a w roku 1960 na Zasadniczą Szkołę Rolniczą. Szkoła mieściła się w byłym pałacu Wesslów, posiadała sale wykładowe, internat na 80 osób, jadalnię, szereg pomieszczeń pomocniczych. Stojąca obok pałacu oficyna z XVIII wieku zwana ,,Dworkiem Modrzewiowym", wykorzystywana była jako mieszkania dla nauczycieli. ,,Dworek Modrzewiowy" został w latach osiemdziesiątych przeniesiony do Muzeum Wsi Lubelskiej w Lublinie.

Sanitariusze weterynarii w czasie wolnym.

Korowód literacki w Dniu Oświaty, Książki i Prasy